Private-Bookers
Бывай, зброя!
вернуться

Хемингуэй Эрнест Миллер

Шрифт:

— Не думаю.

Ён падліў у шклянку грапы з пузатай бутэлькі.

— Калі ў вас не ўсё ў парадку, — сказаў ён, — я магу схаваць вас.

— У мяне ўсё ў парадку.

— Калі ў вас не ўсё ў парадку, пажывіце тут.

— Дзе тут?

— У маім доме. Многія жывуць тут. У каго не ўсё ў парадку, тыя часта жывуць тут.

— А такіх многа?

— Гледзячы пра што гаворка. Вы з Паўднёвай Амерыкі?

— Не.

— Па-іспанску гаворыце?

— Крыху.

Ён выцер прылавак.

— Перайсці граніцу цяпер цяжка, але ўсё-ткі магчыма.

— Я не збіраюся пераходзіць.

— Вы можаце жыць тут, колькі вам захочацца. Вы ўбачыце, што я за чалавек.

— Зараз мне трэба ісці, але я запомню адрас і вярнуся. Ён паківаў галавой.

— Вы не вернецеся, калі вы так гаворыце. Я думаў, у вас сапраўды не ўсё ў парадку.

— У мяне ўсё ў парадку. Але заўсёды прыемна мець адрас сябра.

Я паклаў на прылавак дзесяць лір за каву.

— Выпіце са мной грапы, — сказаў я.

— Гэта не абавязкова.

— Выпіце.

Ён наліў дзве шклянкі.

— Памятайце, — сказаў ён. — Прыходзьце сюды. Не давярайцеся нікому іншаму. Тут вам будзе добра.

— Я ў гэтым упэўнены.

— Вы ўпэўнены?

— Так.

Ён уважліва паглядзеў на мяне.

— Тады дазвольце сказаць вам адну рэч. Не разгульвайце ў гэтым мундзіры.

— Чаму?

— На рукавах яўна відаць месцы, адкуль паспораты зорачкі. Сукно іншага колеру.

Я прамаўчаў.

— Калі ў вас няма папер, я магу вам дастаць паперы.

— Якія паперы?

— Адпускное пасведчанне.

— Мне не патрэбны паперы. У мяне ёсць паперы.

— Добра, — сказаў ён. — Але калі вам патрэбны паперы, я магу дастаць вам усё, што трэба.

— Колькі каштуюць тыя паперы?

— Гледзячы што. Цана памяркоўная.

— Зараз мне нічога не трэба.

Ён паціснуў плячыма.

— У мяне ўсё як трэба, — сказаў я.

Калі я выходзіў, ён сказаў:

— Не забывайце, што я ваш сябар.

— Не забуду.

— Яшчэ ўбачымся.

— Абавязкова, — сказаў я.

Выйшаўшы, я абагнуў вакзал, дзе магла быць ваенная паліцыя, і наняў экіпаж каля агароджы маленькага парку. Я даў вазніцы адрас шпіталя. Прыехаўшы ў шпіталь, я ўвайшоў у каморку швейцара. Яго жонка расцалавала мяне. Ён паціснуў мне руку.

— Вы вярнуліся! Вы здаровы!

— Так.

— Вы снедалі?

— Так.

— Як ваша здароўе, tenente? Як здароўе? — пыталася жонка.

— Цудоўна.

— Мо паснедаеце з намі?

— Не, дзякую. Скажыце, міс Барклі зараз у шпіталі?

— Міс Барклі?

— Сястра-англічанка.

— Яго каханка, — сказала жонка. Яна пагладзіла мяне па плячы і ўсміхнулася.

— Не, — сказаў швейцар. — Яна паехала.

У мяне абарвалася сэрца.

— Вы ўпэўнены? Я кажу пра маладую англічанку — высокая, бландзінка.

— Я ўпэўнены, яна паехала ў Стрэзу.

— Калі яна паехала?

— Два дні таму, разам з другой сястрой-англічанкай.

— Так, — сказаў я. — Я хачу папрасіць вас аб нечым. Нікому не кажыце, што вы бачылі мяне. Гэта вельмі важна.

— Я нікому не скажу, — сказаў швейцар.

Я працягнуў яму дзесяць лір. Ён адпіхнуў руку.

— Я абяцаў вам, што не скажу нікому, — сказаў ён. — Мне не трэба грошай.

— Чым мы можам дапамагчы вам, signor tenente? — спытала яго жонка.

— Толькі гэтым, — сказаў я.

— Мы будзем нямыя, — сказаў швейцар. — Вы дайце мне знаць, калі што спатрэбіцца.

— Добра, — сказаў я. — Да пабачэння. Яшчэ ўбачымся.

Яны стаялі ў дзвярах, гледзячы мне ўслед.

Я сеў у экіпаж і даў вазніцы адрас Сіманса, таго майго знаёмага, які вучыўся спяваць.

Сіманс жыў на другім канцы горада, каля Порта-Маджэнта. Ён ляжаў на ложку і быў яшчэ зусім сонны, калі я прыйшоў да яго.

— Страшэнна рана вы ўсталі, Генры, — сказаў ён.

— Я прыехаў раннім цягніком.

— Што гэта за гісторыя з адступленнем? Вы былі на фронце? Хочаце цыгарэту? Вунь там, на стале.

Пакой быў вялікі, з ложкам каля сцяны, раялем у процілеглым куце, камодай і сталом. Я сеў на крэсла каля ложка. Сіманс сядзеў, падклаўшы падушкі над спіну, і курыў.

— У мяне дрэнныя справы, Сім, — сказаў я.

  • Читать дальше
  • 1
  • ...
  • 55
  • 56
  • 57
  • 58
  • 59
  • 60
  • 61
  • 62
  • 63
  • 64
  • 65
  • ...

Private-Bookers - русскоязычная библиотека для чтения онлайн. Здесь удобно открывать книги с телефона и ПК, возвращаться к сохраненной странице и держать любимые произведения под рукой. Материалы добавляются пользователями; если считаете, что ваши права нарушены, воспользуйтесь формой обратной связи.

Полезные ссылки

  • Моя полка